دلا دیدی که خورشید از شب سرد

                                                چو آتش سر ز خاکستر برآورد

زمین و آسمان گلرنگ و گلگون 

                                           جهان دشت شقایق گشت از این خون


نگر تا این شب خونین سحر کرد 

                                    چه خنجرها که از دل‌ها گذر کرد


ز هر خون دلی سروی قد افراشت 

                                ز هر سروی تذروی نغمه برداشت


صدای خون در آواز تذرو است 

                               دلا این یادگار خون سرو است